BLOG

Terug uit Ghana

Terug uit Ghana en op het netvlies nog een drumband die aan het oefenen was in het dorp eigenlijk op de vuilnisbelt. Zes trommels, één grote trom , een bekken en 40 kinderen die in gelid daar achter aan liepen, er ook deel van uitmaakten en ooit nog eens hoopten ook op zo’n mooie trommel te mogen slaan.

De intense armoede maar eigenlijk nog meer de wijze waarop men er mee omgaat, maakt toch elke keer diepe indruk. Het blijft overleven elke dag, niets van een discussie waar de volgende vakantie naar toe gaat, maar dan wel op een wijze waar de “ontwikkelde ” wereld nog iets van kan leren. Natuurlijk hebben velen het moeilijk in Europa en de toekomst- verwachtingen zijn niet wat het was. Voor het eerst sinds het begin van de 20ste eeuw zullen de volgende generaties niet niet per definitie beter hebben dan hun ouders.

Maar vooral de verantwoordelijkheid voor elkaar, voor je vrienden en je extended family is hartverwarmend. In de volle bus, waarvan je door de vloer heen de straat voorbij ziet razen, gewoon het kind van je buurvrrouw op schoot nemen zodat die wat meer ruimte heeft, Het geeft allemaal te denken. Natuurlijk is het niet allemaal rozegeur en maneschijn, politieagenten die bij een roadblock één cedi (40 cent) vragen van de aangehouden autos. Zoniet dan kun je uren wachten en ze vinden altijd wel wat, zeker aan autos die zo oud zijn als in Ghana. Corruptie blijft toch een soort veenbrand. Je ziet het niet altijd maar je weet dat het er is.

En toch blijft het ondanks dat alles of wellicht dankzij dat alles, een in vele opzichten warm land. Inmiddels is de aanemer bezig met de funderingen , is de toegangsweg met de muren en goten, noodzakelijk om het water te verwerken die in de regenperiode werkelijk met bakken uit de hemel komt, klaar en worden er honderden zakken cement naar bovengebracht.

Kortom het gaat meer dan naar wens.

Fir en Frenkel